Zuid Afrika blog

Op maandagochtend stond de wekker nog één keer lekker vroeg en hadden we onze laatste game drive in Gondwana. Toen we onze lodge uitgingen bleek alles lekker nat. In de nacht had het overduidelijk weer geregend en de vraag was wat dat zou betekenen voor de ochtend drive.
Na thee en een croissantje om niet helemaal nuchter te vertrekken trommelde Felix zijn clubje van negen expeditieleden bij elkaar en vertrokken we. Wat Felix betrof opnieuw voor ‘operation lion’. Het was behoorlijk fris, om niet te zeggen koud, en we kropen allemaal in de cocon van onze poncho. Water en winddicht zijn die dingen, alleen een verwarming ontbreekt eigenlijk. Jammer dat ze dat niet ook even regelen.
Opnieuw reden we het reservaat rond op zoek naar de koning van het dierenrijk. Zijne majesteit verwaardigde zich niet om op het balkon te verschijnen en ook een opnieuw gecombineerde zoektocht van alle gidsen leverde niets op. “Hebben we eigenlijk wel leeuwen hier?” Vroeg een van de gidsen zich gekscherend af. Ik vermoed dat die vraag bij wel meer mensen door het hoofd spookte, maar ik geloof ze wel. Ook al omdat Ivo liet weten dat zij maar één keer een leeuw hadden gespot “heel erg in de verte”.
Ondertussen waren we wel al weer veel andere dieren gepasseerd, maar ja die stonden al op mijn geheugenkaartje en ook onze medereizigers namen niet echt de moeite om die vast te leggen.
Het tweede snoepje dat ons was beloofd, waren de giraffen. De vraag was of de afdaling die daarvoor nodig was, nu wel verantwoord kon worden genomen. Terwijl ik daaraan dacht liepen wij deze keer vast in de modder. Gas geven, heerlijk snel draaiende wielen en modder in het rond. Daar stonden we in de heerlijke stille vroege ochtend midden in het reservaat. Wat nu?
Dan zijn portofoons toch handige dingen, want al snel kwam er een andere jeep bij en de twee gidsen in samenwerking kregen onze jeep weer op stevige grond.
‘Operation giraffe’ kon starten. De afdaling bleek weliswaar behoorlijk glibberig, maar was te doen en Felix had er vertrouwen in dat de helling terug omhoog ook zou lukken. Wel riep hij steeds “so far, so good”. Dat gaf echt vertrouwen 😉
Eenmaal beneden in het dal en daar na een hele lange route: tadaa!! Een stuk of vijftien giraffes bij elkaar. Wat een schouwspel en ook nu weer stonden we zo dichtbij dat je het gevoel had ze te kunnen aanraken.
Het maakte de natte avond-drive van gisteren en de gemiste leeuwen meer dan goed.

Hoewel we er bijna geen genoeg van konden krijgen, moesten we toch weer op de terugweg. Ik denk dat we zeker drie kwartier tot een uur verwijderd waren van ons basecamp en voor het grootste deel van onze ploeg zat Gondwana er vandaag op. Dat betekende nog ontbijten, in ieder geval voor Marijke en mij nog een snelle douche, inpakken en uiterlijk elf uur uitchecken.
Onderweg nog even stoppen voor zo’n machtig grote sterke en gevaarlijke buffel. Hoiezo de leeuw de koning der dieren? Ik heb wel eens beelden gezien dat een buffel een grote volwassen leeuw op de hoorns neemt en hem in de lucht gooit waarbij de leeuw na een paar salto’s met een open gespieste buik weer op de grond komt. Zoek maar eens op youtube naar zo’n filmpje, je weet niet wat je ziet. Leuke beesten die buffels.
Die vriendelijke kolos graasde op pakweg anderhalve meter naast de jeep. Felix verzekerde ons dat we in de jeep geen enkel gevaar liepen: “he is used to that”. Maar stap niet uit of ga niet staan, want dan ben je gezien.

Na door Felix te zijn ‘thuis gebracht’ was haast geboden. We waren ruim drie en half uur weg geweest en de klok van elf uur kwam dichtbij. Snel ontbijt is hier niet echt mogelijk, het kost even tijd voor ze komen vragen wat je wilt eten en dan weer even tijd voordat het op tafel staat. Europees/Hollands ongeduld is ze hier totaal vreemd. Wat dat betreft kunnen we nog wat van deze Afrikanen leren: relax man!
Na, ik moet zeggen, weer een heerlijk ontbijt, liepen we snel naar onze lodge. Die lag zoals al eerder gezegd het verste weg. Na een kort stukje lopen werden we terug geroepen. Niet veilig!!! Er loopt een buffel tussen de lodges, dus we moesten terug naar de veiligheid van het restaurant en wachten tot de reus uitgegraasd was en vertrok. Na een minuut of twintig werden we opgehaald en onder begeleiding naar onze lodge gebracht. De kust is waarschijnlijk wel weer veilig, werd ons gezegd.
Na douche en inpakken liepen we natuurlijk heerlijk rustig en ontspannen weer terug om uit te checken.

We zijn later op de dag veilig en wel in Knysna aangekomen en inmiddels zit ook de dinsdag er bijna op.
Heerlijk hotel met prachtig uitzicht vanaf de veranda en uit ons slaapkamerraam. De tuin moet een kopie zijn van de Hof van Eden.
Vanmorgen hebben we de stad wat verkend, wat gewinkeld, want ook hier kledingzaken, en ja hoor, weer iets in de tas van Marijke. 🙂
Daarna naar het Thesen Island, dat ligt hier in de baai van Knysna en daar een fijn terras gevonden voor een sandwich.
Marijke maakt nu gebruik van de zon in de tuin en ik werk onze blog bij. Morgen nieuwe avonturen.