Zuid Afrika blog

Na de eerste game drive op zaterdagmiddag zijn we inmiddels drie game drives verder. Tweemaal een ochtend- en nog eenmaal een avond-drive. Die eerste drive was eigenlijk al overweldigend. Het is de eerste keer, je krijgt al heel veel dieren te zien en zo ongelofelijk dichtbij.
Op zondagochtend ging de wekker om 05:15 want om 06:00 was het melden bij Felix onze gids. De ochtend is de beste tijd en de grootste kans dat je leeuwen kunt spotten en volgens Felix was het vanochtend ‘operation lion’. Het is een behoorlijk groot reservaat en de populatie leeuwen in dit reservaat is niet heel groot. ‘Operation lion’ is dan ook een gecombineerde actie van alle rangers samen. Er is constant onderling contact om te horen of één van de anderen iets heeft gespot. Die gezamenlijke zoekactie heeft iets van een uur geduurd zonder resultaat. Dat was jammer, maar er was nog genoeg te zien en te beleven. Een groep olifanten was zeker een prachtig alternatief. Hoe gaaf is het als je ineens een paar olifanten op het pad tegenkomt. De jeep werd stil gezet op een hele korte afstand en genieten van die prachtige kolossale beesten. De ervaring wordt dan nog mooier als je in de gaten krijgt dat uit de dichte begroeiïng naast het pad gekraak en geritsel klinkt en daar ineens een majestueuze olifant uit tevoorschijn komt.
Die ochtend ook weer een groep neushoorns gezien, impala’s, zebra’s en andere dieren.

De zondagmiddag drive zou gebruikt worden om de giraffen te spotten. Die zitten, m.u.v. 2 of 3 giraffen, met een grote groep in een apart gedeelte van het reservaat. Dat gedeelte is afgeschermd van de grote rovers zoals de leeuwen en bijvoorbeeld de buffels. Het gaat dan om kwetsbare dieren en om bedreigde soorten. Op dus naar dat aparte deel en onderweg ogen open voor andere ontmoetingen.
Op een gegeven moment kwamen we een andere groep tegen die volledig vast stond. De jeep was op een drassig stuk over een ‘hobbel’ gereden en daar blijven steken. Vol gasgeven en in de modder spinnende wielen. Geen beweging in te krijgen. Dan komen andere gidsen met wagen daar op af om te helpen. Uiteindelijk was de oplossing de wagen met een idioot grote krik aan de natte kant op te tillen en terwijl hij op die krik stond vol gas te geven. Aan de droge kant ontstond voldoende grip en de wagen schoot vooruit en de krik werd de andere kant op gelanceerd.
Het was daarna nog een flink stuk rijden naar de giraffen en het weer werd hoe langer hoe dreigender. Onweer was te horen en we kregen van Felix snel poncho’s uitgedeeld. Absoluut geen overdreven actie want in no time kwam het met bakken uit de lucht en zouden we zonder die dingen doorweekt zijn.
Helaas was er voor het terrein geen poncho beschikbaar en de weg werd steeds modderiger. Naar dat deel van de giraffen moesten we een steile helling af en dat was inmiddels onverantwoord (we slipten al meerdere keren van links naar rechts). Er zat niets anders op dan terug te keren ook al was het weer droog. De grond was dat nog lang niet.
Al met al was de zondag toch een geweldige dag en was de opbrengst qua foto’s volop de moeite waard om een Bronstring editie van de National Geographic te vullen.

Maandag nog één ochtend drive en dan vertrek naar Knysna.