Op weg naar en eerste dag in Stellenbosch
Na afscheid genomen te hebben op de school in Ashbury, hadden we een rit van twee uur voor de boeg naar Stellenbosch. Nog wel even gestopt voor koffie in Montagu. De eigenaresse had snel door dat we Nederlanders zijn. Niet zo vreemd: ze bleek een Nederlandse vader te hebben (die weer in Friesland woont) en tantes in Amsterdam, Amstelveen en Bergen op Zoom.
De koffie was prima en nu snel op pad over een drukke, smalle tweebaansweg met veel vrachtverkeer. Zonder kleerscheuren kwamen we om twee uur aan bij De Eetkamer in Stellenbosch. Daar hadden we met Ivo, Nadia en Otis afgesproken. Heel fijn om ze weer te zien.
Na een lekkere lunch met allemaal gerechtjes om te delen, hebben we een eerste wandeling door Stellenbosch gemaakt. Het wordt ook wel de Eikenstad genoemd vanwege de grote aantallen bomen van die soort. Wat we ook zagen, was de reden waarom het goed was om de scholen te sluiten. Veel omgewaaide statige eiken.
Daarna zijn we achter Ivo aangereden naar de Camissa Farm waar we een huisje hebben geboekt en waar ook Ivo, Nadia en Otis verblijven. We zitten op loopafstand van elkaar.
Het is een plek in the middle of nowhere en helemaal op zichzelf aangewezen voor energie. Off grid dus.
Ivo had ons eerder al laten weten dat het weer hier heftig was geweest (ze konden het park niet af vanwege noodweer en elektriciteit en warm water ‘deed het niet’. Dat was vandaag gelukkig weer in orde. Voor hun dan. Ons huisje is nieuw en aangewezen op een eigen systeem. Dat bleek bij aankomst nog niet hersteld, dus geen stroom, internet, warmwater. Dat zou zonder twijfel in orde komen. Van de beheerder kregen we twee goede schijnwerpers zodat we in ieder geval iets hadden.
Na het uitpakken naar het huisje van Ivo, Nadia en Otis voor een glas en een diner van kok Ivo. En natuurlijk het bedritueel van Otis waar voorlezen een onderdeel van is.
Door het aardedonker, gewapend met zaklampen terug naar ons eigen verblijf.
