Zuid Afrika blog

Vanmorgen binnen ontbeten in de ‘woonkamer’ van de B&B. Het waaide stevig en de temperatuur was een graag of veertien. Gisteren nog 33 graden.
Na het ontbijt hebben we de grote bloemen-kruiden-fruit-moestuin eens goed bekeken en verder uit de wind in de opkomende en opwarmende zon gezeten. We zitten weer op een bijzondere en mooie plek.

Tegen half twaalf zijn we het stadje in gegaan om dat te verkennen en te kijken waar we een lunch konden krijgen. In de droogte van de ‘Great Karoo’ is Prince Albert een oase. Het strekt zich uit langs de doorgaande R407 en het centrum is eigenlijk een lang lint langs die weg. Winkeltjes, restaurantjes, een kerk, museum, een hotel en natuurlijk woningen.
Langs de weg voor ons bijzondere enorme bomen, kale stam zonder schors, maar gezond in blad. Een ander opvallend straatmeubilair zijn de vuilnisbakken. Om de dertig, veertig meter staat een grote drum beschilderd met allerlei afbeeldingen.

Na de lunch zijn we op weg gegaan naar de ‘Weltevrede Fig & Guest Farm’. Onze gastheer gaf vanmorgen bij het ontbijt die tip. Schuin aan de overkant bij Mirtehof moesten we daarvoor een weg in die direct overging in een onverharde ‘dirtroad’, maar wie doet ons wat na de Swartbergpas? 🙂
We kwamen al snel een billboard tegen van Weltevrede met de mededeling dat we over de ongeveer 25 km ruim een half uur zouden doen. Dat klopte en de weg voerde weer door een prachtig landschap. Het maakt af en toe een desolate indruk, maar door de steeds weer veranderende vergezichten zo indrukwekkend. In de reisgidsen lees je over de ‘Garden Route’. Deze omgeving vinden wij veel interessanter.

Na ruim meer dan een half uur (onderweg regelmatig gestopt om de omgeving goed op ons te laten inwerken) kwamen we bij Weltevrede aan. Een uitgestrekte vijgen-plantage met wat horeca en winkeltjes.
Het eerste dat opviel waren grote tafels waarop vijgen lagen te drogen in de zon en de wind. Verder lopend over het terrein zagen we groepen vrouwen bezig de net geplukte vijgen klaar te maken voor die tafels. We hebben er wat gedronken en genoten van een overheerlijk vijgentaartje. In het winkeltje twee potjes gekocht: eentje met vijgenjam, de andere met ingemaakt vijgen. Thuis iets lekkers mee maken. En natuurlijk dat kun je ook in NL kopen, maar deze brengen de herinnering aan hier mee en smaken dus bijzonder goed. 🙂

Op de terugweg stuitten we op een grote hoeveelheid trucks die in het dorre landschap werden geparkeerd en verderop werden we tegengehouden om een aantal van die trucks te laten passeren. Het bleek dat ze een film-locatie aan het opbouwen waren. Het is dan ook een schitterend ‘Sergio Leone landschap’ hier. Ik vermoed dat ‘Once upon a time in the west 2.0’ hier in de maak is.

Vanavond gaan we eten bij ‘Jeremy’s’, ook weer op aanraden van onze gastheer, en morgen op weg naar Montagu.