Zuid Afrika blog

Woensdagochtend werden we wakker met een heerlijke zon, maar nog zonder stroom. De boel was wel gefixed, maar de zonnepanelen hebben echt zon nodig om de batterij te vullen. Dus nog even geduld.
Wat foto’s gemaakt van onze plek en het uitzicht.

Om negen uur stond Ivo c.s. voor de deur en zijn we met zijn allen naar Stellenbosch gegaan. Het is een universiteitsstad en dat maakt het ook een levendige stad. Na een lekkere koffie zijn we aan de wandel gegaan en hebben we ieder voor zich wat bijgedragen aan de plaatselijke economie. Leuke kledingwinkels hier 🙂
Opnieuw een terras voor koffie en later de lunch gevonden. Een Libanees restaurantje. Tussen koffie en lunch zijn Ivo en ik boodschappen gaan doen voor het avondeten van vandaag en morgen en voor Marijke en mijzelf wat aanvullingen voor de toilettas. Mega grote supermarkt.
De bestelling voor de lunch was snel gedaan, maar het vervolg duurde wel erg lang. Dat hebben we al meer ervaren: geen haast, relax en je eten komt echt wel, nog even geduld. 🙂
Vanaf het terras hadden we zicht op een ijswinkel aan de overkant. Liefhebber Ivo had al snel opgezocht dat dit zo ongeveer de beste ijsmaker van Stellenbosch was met een hoge ‘Tripadvisor-score’.
Niet aan te ontkomen dus. IJS zal het zijn straks!
Dat was zeker geen straf en mijn persoonlijke ervaring is dat de variant chocolate-mint niet te versmaden is.

Weer terug naar Camissa Farm voor het middagslaapje van Otis. Er stond nog een wijnproeverij op het programma. Die hebben Nadia en Marijke aan zich voorbij laten gaan en dat werd dus een mannenuitje.
Oldenburg Wine Estate ligt hier als het ware om de hoek en staat bekend om de topwijnen die ze maken.
De twee vinologen konden kiezen uit een proeverij van drie, zes of acht wijnen. Bescheiden als we zijn kozen we voor de drie-variant. Ik moet toch nog eens checken of dat nu bescheidenheid was of omdat die drie-variant hun drie beste en eigenlijk onbetaalbare wijnen betrof. Hier bij Oldenburg zelf al tussen de 40 en 50 euro per fles.
Om eerlijk te zijn: zes of acht wijnen proeven is wel heel veel. En ja ik weet het, een echte vinoloog spuugt de wijn weer terug in zo’n potje, maar wij niet dus 🙂 Dus drie is dan wel zo verstandig en daarbij heb je dan ook die hele goede een keer kunnen proeven.
Het was een fijne proeverij, ook al omdat het zo’n vertrouwelijke vader-zoon belevenis was.

‘s Avonds weer een heerlijk maal van kok Ivo en het bedritueel was deze keer voor opa. Daarna met de zaklamp weer terug naar onze eigen stek en tijd voor bloggen. Daar liep ik behoorlijk mee achter. Eerst kwam het er niet van doordat we bijvoorbeeld pas laat weer in onze kamer waren en hier speelde internet-uitval me parten. Maar ik ben nu op donderdagochtend weer bij.
Marijke is met Ivo op pad voor een daglange kwee-peren workshop, Otis ligt nog even te slapen en straks ga ik met Nadia en Otis naar dezelfde plek als Ivo en Marijke.
Wordt vervolgd!